Bütün gece uyuyamadım ama sabah 8'de kalktım. Motivasyonun alasına sahiptim, daha iyi nasıl bir sebebim olabilirdi?.. Diyet yaptığım zamanlarda sabah kalkmak için en güçlü motivasyon az sonra tartılacağım gerçeğiydi ("Bugün kaç kilo çıkacağım acaba?"), gene öyle oldu: Lavabodan döndüğüm gibi tartı. Akşam tartıldığınızda sabahkinden daha ağır çıkarsınız çoğu zaman, dolayısıyla gördüğüm rakam bu sefer 61.6. İyi, verilecek kilolardan 1 düşmüş olduk.
Geçen yazımı yazarken de farkındaydım, ama bu konuyu sonraki yazıma bırakmak istedim: 62.3 kilo çıktım diye yaşadığım şoklar, kimileri için komik, sinir bozucu gelebilir. Bir süre önce yakın bir arkadaşım kısa süreliğine 57-58 kiloya çıktığındaki söylemleri de bana sıradan gelmişti. Halbuki muhtemelen kendisi o anda duba gibi hissediyordu! Başka bir arkadaşım "benim sınırım 53, ondan yukarı çıkmamam gerekiyor" demişti. Hangi kiloda sağlıklı olacağınız boyunuzla da alakalı tabii, ama benim boyum 1.63 olduğu için 62.3 kilo pek sağlıklı görünmüyor. Bu kiloya, ve belki daha fazlalarına, aylar yıllar içerisinde fark etmeden varıyorsunuz: Önce 57'ye çıkıyor, "1 kilo almışım" diyorsunuz, sonra 58, sonra 59 oluyorsunuz. 62 kiloyu normal kabul ettiğiniz anda kendinizi 72'yi görmeye hazırlayın: Bedeniniz asla durmuyor, kontrol mekanizması o değil, sizsiniz.
Kontrol mekanizması benim. Ne "kilo mu aldın?" diyenler, ne de "kilo mu verdin?" ya da "hiç belli olmuyor, bence böyle de çok güzelsin" diyen şeker insanlar. Bu yüzden her şeye yeniden başladım. Yıllar önce Hayriye hanımın bana Koruma Menüsü diye verdiği listeden bütün tatlıları çıkarttım, onu uyguluyorum. Amacı koruma olmasına rağmen vakti zamanında bu menüyle (içinde haftada 3 sütlü tatlı, 1 yaş pasta barındırıyordu) bir ayda 56'dan 55'e düşmüştüm. Bu sefer niyetim 56'dan biraz aşağı düşmek ve orada kalmak. Koruma, diyetin bence en zor bölümü ve bunu bu sefer nasıl yapacağımı ne yazık ki hala bilmiyorum. Belki 6 ay koruma menüsüyle beslenirim!?!
Koruma, bence en çok, kısa sürede çok kilo verdiren diyetlerden sonra zor. Normalde tüketmediğiniz sebze suları, diyet bisküviler, hatta ilaçlarla, doymadan verdiğiniz kilolardan bahsediyorum. Bunları tüketmeyi diyetten sonra bıraktığınız için, vücut "kıtlık dönemi"nin sona erdiğini düşünüyor ve eski halinize geri dönme eğilimi gösteriyor. Benim yaptığım diyet son derece sağlıklı ve doğal olmasına rağmen, hayatıma yüksek dozda karbonhidrat sokarak kilo almak ise ne yazık ki diyetimin değil, bizzat benim başarım.
Canım artık çikolata çekmiyor, dondurma da, helva da yemek istemiyor (neden acaba!). Günde 2-2.5 litre su dahil, bütün kurallara uyuyorum, her sabah tartılıp duvara yapıştırdığım kağıda kilomu not alıyorum. (Bugün itibariyle 60.8 kiloyum.)
Diyetinizin kurallarına olan hassasiyetiniz, diyetinizin başarısının anahtarı. Özellikle de ilk günlerde. Abartın, psikopat bir şekilde -sakın ha sakın aç kalmayın- kurallara uyun. "Bugün de bunu yiyivereyim" dediğinizin ertesi günü de başka bir şey yiyiverirsiniz çünkü. 10 dakikada bir saatime bakarak su içtiğim gerçeğini en yakın arkadaşım yıllardır unutmadı, amcamlarla kebap yemeye giderken beslenme uzmanımı arayıp "bugün makarna yemem gerekiyordu, et yesem olur mu?" diye sordum ama, o 14 kiloyu da verdim.
Bir daha yapacağım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder